حال ببینیم که چگونه میتوانیم از این آبجکت در برنامههایمان استفاده کنیم .
آبجکتها (Objects)
یک شیء در برنامهها نمونهای از یک کلاس است . دلیل این که یک نمونه
خوانده میشود این است که میتوانیم چندین شیء را ایجاد کنیم (یا
نمونههایی) که از یک کلاس باشند . همانطور که اتومبیلهای متعددی از یک
کلاس میتوانند در جادهها باشند برای ایجاد دو اتومبیل جدید ، تمام آن
چیزی که نیاز خواهیم داشت، اجرای این خطوط کد در برنامه ما است :
PHP Code:
<? Php
$car1=new Car();
$car2=new Car();
از کلمه کلیدی new برای ساخت نمونه جدیدی از کلاس استفاده میکنیم ،
که ایجاد یک شیء جدید است . هنگامی که شیء یا یک نمونه کلاس را ایجاد
میکنیم ، میگوییم که شیء برای اولین بار نمونهسازی (instantiate) شده
است . مرجع شیء تازه نمونهسازی شده به ترتیب درون متغیرهای $car1 و $car2
قرار میگیرد . حال دو شیء داریم که برای استفاده در دسترس هستند . اگر
میخواستیم ده اتومبیل ایجاد کنیم ، از آرایهای از اشیاء مانند این
استفاده میکردیم :
PHP Code:
$cars = array() ;
for($I=0;$I<10;$I++) {
$cars[$I]=new Car ();
}
اگر بخواهیم یک اتومبیل را روشن کنیم ، متد start() آن را به صورت زیر فراخوانی مینماییم :
PHP Code:
$carHasStarted = $car1->start($myKey);
if ($carHasStarted) echo(“Car has started.”);
و اگر خواستیم اتومبیل را متوقف کنیم ، به صورت زیر عمل مینماییم :
PHP Code:
$car1->stop();
?>
متوجه شدید که این شیء دارای یک واسط ساده برای استفاده است . شما
مجبور نیستید بدانید که واسط چگونه توسعه یافته است . به عنوان یک
برنامهنویس ، تنها چیزی که باید بدانید ، سرویسهایی هستند که توسط یک شیء
فراهم میگردند . این برنامه میتوانست به خوبی یک اتومبیل فیزیکی را برای
روشن شدن و متوقف شدن بسازد ، اما پیچیدگی این متدها و جزئیات اعضای آن به
کلی ناشناخته هستند . این ایده ایجاد اشیاء قابل استفاده به آسانی ، ما را
به بخش بعدی هدایت می :ند که Encapsulation (کپسوله سازی) نام دارد .
